FAQ

Pokaż wszystko / Ukryj wszystko

Gdzie znajdę informację na temat przysługującej ulgi ustawowej?

Wykaz osób uprawnionych do ulgowych przejazdów koleją w komunikacji krajowej jest zamieszczony na naszej stronie internetowej: w dziale „Przepisy i druki”.

Czy rencista całkowicie niezdolny do pracy ma zniżkę na przejazd kolejką SKM, jeśli tak to jakie musi posiadać przy sobie dokumenty podczas przejazdu?

Zgodnie z Ustawą z dnia 20 czerwca 1992r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. z 2002r. Nr 175, poz. 1440 z późn. zm.) - osoby niezdolne do samodzielnej egzystencji przy przejazdach w klasie drugiej na podstawie biletów jednorazowych w poc. osobowym mają uprawnienie do ulgi ustawowej 49%, a w poc. pośp., Ex, IC, EC mają uprawnienie do ulgi ustawowej 37%. Ulga przysługuje na podstawie jednego z niżej wymienionego dokumentu poświadczającego uprawnienia do ulgowego przejazdu:

1. wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, stwierdzający zaliczenie do I grupy inwalidów
2. wypis z treści orzeczenia komisji lekarskiej podległej szefowi Agencji Bezpieczeństwa lub szefowi Agencji Wywiadu, stwierdzający zaliczenie do I grupy inwalidów
3. wypis z treści orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej albo komisji lekarskiej podległej Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, stwierdzający zaliczenie do I grupy inwalidów
4. wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, stwierdzający całkowitą niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji
5. zaświadczenie ZUS stwierdzające zaliczenie wyrokiem sądu do I grupy inwalidów bądź uznanie niezdolności do samodzielnej egzystencjif) wypis orzeczenia lekarza rzeczoznawcy Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) lub komisji lekarskiej KRUS, stwierdzający niezdolność do samodzielnej egzystencji
6. zaświadczenie KRUS, stwierdzające zaliczenie wyrokiem sądu do I grupy inwalidów bądź uznanie niezdolności do samodzielnej egzystencji
7. legitymacja emeryta - rencisty policyjnego z wpisem właściwego organu emerytalnego o zaliczeniu do I grupy inwalidów,
8. legitymacja emeryta - rencisty wojskowego z wpisem właściwego organu emerytalnego o zaliczeniu do I grupy inwalidów
9. legitymacja emeryta - rencisty policyjnego (zwolnionego ze Służby Więziennej) z wpisem właściwego organu emerytalnego o zaliczeniu do I grupy inwalidów,
10. legitymacja osoby niepełnosprawnej, stwierdzająca znaczny stopień niepełnosprawności, wystawiona przez odpowiedni organ
11. legitymacja osoby niepełnosprawnej, stwierdzająca znaczny stopień niepełnosprawności, wystawiona przez uprawniony organ dla osoby niewidomej.
    

Dokumenty o których mowa w powyższym punkcie lit. a)-f) i l), okazuje się wraz z dowodem osobistym lub innym dokumentem umożliwiającym stwierdzenie tożsamości osoby upoważnionej.

Pokaż wszystko / Ukryj wszystko

Kwestie bezpieczeństwa przewozów?

Rozumiemy oczywiście, że bliższa podróżnym jest kwestia bezpieczeństwa osobistego niż bezpieczeństwa ruchu…
Jako przewoźnik, jesteśmy w myśl postanowień art. 14 Prawa Przewozowego zobowiązani do „zapewnienia warunków bezpieczeństwa”. Ten problem zawsze budzi duże emocje, pomimo, że ze statystyk policyjnych nie wynika, aby pociągi i perony SKM były szczególnie niebezpiecznym miejscem Trójmiasta, zwłaszcza po uwzględnieniu dziennych przewozów na poziomie 140 000 osób. Wydając nawet bardzo duże sumy na systemy zabezpieczenia technicznego i patrole nie jesteśmy w stanie zapewnić absolutnego bezpieczeństwa, zwłaszcza jeśli nie będzie w sytuacjach kryzysowych żadnej reakcji ze strony podróżnych (nie mówimy tu o interwencji), np. krzyku, wezwania obsługi pociągu lub zerwania hamulca bezpieczeństwa. Złoczyńcy mogą bez tego podejmować swoje próby napadów i kradzieży także i na naszym terenie, bowiem nawet mówiąc obrazowo – monitoring nie złapie ich za rękę.
Bardzo trudno jest dbać o czyjeś bezpieczeństwo, jeżeli panuje nadal przekonanie, że „nie wypada donosić”, postawy dawniej zwane obywatelskimi – obecnie „nie są trendy” i bez wyjątków: „płaci się i wymaga”. Bez odzewu pozostały kolejne edycje nalepek wydawanych przez SKM we współpracy z Komendą Wojewódzką Policji, wzywające do zgłoszeń na telefon 112 i inne oraz np. zrywania hamulca w sytuacji każdego zagrożenia. W ostatnich pięciu latach notowaliśmy kilka drastycznych przypadków, w których obojętność podróżnych mogła być nieobliczalna w skutkach i była co najmniej przykra także i dla nas: zranienie nożem młodego podróżnego oraz podpalenie pociągu oba na oczach pasażerów, bez jakiejkolwiek ich reakcji, nawet po wyjściu napastników – to najgorsze z nich. W takich sytuacjach nawet nie wiemy, że trzeba podjąć jakąś interwencję.
Utrudnia zapewnienie bezpieczeństwa naszej firmie posiadany tabor o podzielonych wnętrzach, który pojawił się jako „zastępczy” w roku 1976 i …pozostał do dzisiaj. Od 25 lat nie powstała w Polsce żadna nowa konstrukcja taboru dla ruchu aglomeracyjnego, a z powodów finansowych (patrz pkt. 1) ich zakup, a nawet modernizacje wkraczające w konstrukcję wagonów, jak np. dla SKM Warszawa, pozostaje w sferze teorii i dobrych chęci, bo w ostatnich latach wydatki na transport miasta Warszawy przekraczały znacznie wydatki państwa na kolejowe przewozy pasażerskie w całym kraju (!).
Wyjaśniamy, że nasza własna Straż Ochrony Kolei SKM powstała i zgodnie z ustawą o transporcie kolejowym działa na odcinku wydzielonej linii SKM – czyli między stacjami Gdańsk Główny i Rumia, na pozostałych – dotychczasowa SOK działająca w strukturach PKP Polskich Linii Kolejowych S.A.
Każde niepokojące zdarzenia i obserwacje bardzo prosimy zgłaszać do obsługi pociągu i wszystkich patroli mundurowych znajdujących się w pociągu i na terenie kolejowym. To wręcz wymóg ustalonego na podstawie Prawa Przewozowego naszego Regulaminu przewozów. Obsługa pociągów SKM jest przeszkolona w zakresie udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym. Współpracujemy w zakresie bezpieczeństwa ze wszystkimi służbami działającymi na Pomorzu. Podróżni nie zauważą natomiast części z działań, prowadzonych bez mundurów – możemy jedynie zaręczyć, że jest ich tyle samo, co prewencyjnych patroli mundurowych, a skuteczność w zatrzymywaniu sprawców działających na kolei jest oczywiście większa. Patrole takie są często wykonywane z udziałem policji i planowane na podstawie rozeznania operacyjnego grup przestępczych. W pociągach SKM najlepiej widać to na przykładzie kontrolerów „Renomy” którzy działając wyłącznie bez mundurów, rokrocznie zatrzymują kilkunastu sprawców wykroczeń przeciw mieniu i bezpieczeństwu podróżnych.
Dla porządku jeszcze kilka wyjaśnień dotyczących bezpieczeństwa ruchu kolejowego, który z natury rzeczy jest zaliczany do najbardziej pewnego na lądzie. Pociągi, nie tylko SKM, oczywiście nie wyprzedzają „na trzeciego”, ani nie przekraczają dozwolonych prędkości, bo każdy ruch jest rejestrowany na ich pokładzie i nadzorowany na stacjach. We wszystkich pociągach SKM pojawiły się w latach 90 radiotelefony, będące po układzie samoczynnego hamowania pociągu (shp) oraz czuwaku aktywnym (kontrolującym pracę maszynisty), kolejnym systemem bezpieczeństwa, dzięki wyposażeniu w funkcję „radio – stop” (zdalne zatrzymywanie pociągów drogą radiową w zasięgu sygnału). Dla zagęszczenia ruchu na linii SKM stosowana jest między stacjami blokada samoczynna, dzieląca linię na odcinki po 400 do 800 metrów. Jakakolwiek usterka w urządzeniach blokady lub w torach (np. spotykane podczas silnych mrozów pęknięcia szyn) powoduje sygnał „stój” na semaforze, który poza stacją pozwala na ewentualną dalszą jazdę po zatrzymaniu z prędkością do 20km/h. Tak więc nawet w takich przypadkach trudno jest spowodować wypadek kolejowy, a najlepszym dowodem niech będą statystyki, w których już od kilkunastu lat nie było wypadku śmiertelnego z winy SKM. Na ponad 37 mln osób podróżnych rocznie nie ginie nikt. Notujemy rocznie jedynie kilka przypadków znalezionych na terenie SKM denatów (bezdomnych) oraz wypadki z samobójcami lub osobami chodzącymi po torach.

Pokaż wszystko / Ukryj wszystko

Jak pozyskać zaświadczenie o opóźnieniu pociągu.

W celu uzyskania zaświadczenia potwierdzającego opóźnienia pociągów SKM prosimy o kontakt pod numerem tel. 058 721-29-11, fax: 058 721-29-91 lub korzystając z formularza kontaktowego.

Pokaż wszystko / Ukryj wszystko

Kontrole i sprawy obsługi podróżnych?

To drugi z tematów należących do drażliwych. Z góry jednak zaznaczamy, że obserwujemy taką drażliwość wyłącznie u osób ujawnionych jako jadące bez biletu. Możemy zapewnić, że jeżeli w konkretnych przypadkach występują jakiekolwiek wątpliwości – są rozpatrywane na korzyść podróżnych. Z drugiej strony dużo jest przypadków gdy młodzi podróżni „próbują szczęścia” ze szkodą dla naszej firmy, a kiedy im się nie udaje – oskarżają wszystkich, oprócz siebie.
Prawo przewozowe oraz inne przepisy nakładają na korzystających z transportu publicznego oprócz praw także i pewne formalne, oczywiste obowiązki, jak np. sprawdzenie zgodności ze swoim życzeniem otrzymanego biletu, dostosowanie się do przepisów porządkowych przewoźnika, zaznajomienie się z podstawowymi regulacjami taryfy itp. Tylko dzięki temu możemy egzekwować wpływy do kasy spółki. Oprócz przepisów, pracowników tutejszej Spółki, oraz firm działających w naszym imieniu i na naszą rzecz obowiązują ściśle określone procedury, które są podstawą zaufania w trwającej kilkanaście lat współpracy z firmą Z.W. „Renoma”, która stosuje system zarządzania jakością ISO 9001 i rozszerza działalność wygrywając przetargi na kontrole w kolejnych miastach.
Opłata za wydanie biletu w pociągu (pobierana w przypadku czynnej kasy na stacji, na której podróżny wsiada) w wysokości 2,80 zł. Również w tym przypadku nie jesteśmy wyjątkiem wśród podobnych przewoźników – np. ZKM-y stosują sprzedaż biletów u kierowcy również po wyższych cenach albo wyłącznie w postaci karnetów. Dodajmy, że w większości kolei miejskich świata w ogóle brak możliwości kupna biletu w pojazdach. Rezygnacja z pobierania tej opłaty jest niewyobrażalna - równałaby się bowiem tysiącom osób, które codziennie „chciałyby” kupić bilet w pociągu i znacznemu spadkowi naszych dochodów.
W przyszłości, w miarę środków finansowych i dopuszczenia na rynek kolejnych urządzeń spełniających szereg skomplikowanych wymogów m.in. fiskalnych, tutejsza Spółka planuje wprowadzenie m.in. sprzedaży biletów przez automaty oraz scentralizowanie sterowania większości urządzeń służących informacji dla podróżnych, gdyż wiemy że to obecnie słaba strona ruchu SKM. Obsługa na stacjach przez pracowników innych spółek PKP jest łączona z ich całkiem odmiennymi zadaniami.

Prosimy o skargi?

Na zakończenie powyższych wyjaśnień chcielibyśmy podkreślić, że zależy nam na dobrej jakości obsługi Klientów Kolei. Temu też mogą przysłużyć się wszelkie opinie, także negatywne według zasady „chcesz nas pochwalić – powiedz to innym, coś jest nie tak – powiedz to nam”. Aby uwagi mogły być konstruktywne, prosimy zawsze o konkretne dane umożliwiające identyfikację przyczyn i osób popełniających nieprawidłowości - co najmniej czas i stację odjazdu lub przyjazdu pociągu. Pomoże w szybkim wyjaśnieniu rzeczowy, nie koniecznie długi opis nieprawidłowości. Bez powyższego skargi mają charakter pomówień.
Niejasności zasadniczo wyjaśniamy w trybie reklamacyjnym. Na co dzień jednak wiemy, że towarzyszą sporom emocje które blokują przyjmowanie wyjaśnień od pracujących dla SKM osób. Wtedy nagle w forach internetowych ukazują się opinie o „nieuzasadnionych opłatach pobieranych w pociągu”, „chamskich kontrolerach Z.W. „Renoma” brakach organizacyjnych i innych. Wiemy też, że zdarza się, że kierownicy pociągów właśnie dla uniknięcia kłótni nie pobierają ww. opłat 2,80 zł, choć robią to na własną odpowiedzialność, narażając się na konsekwencje służbowe.
Fora internetowe aż kipią złością w postaci niecenzuralnych obelg i złorzeczenia zatrzymywanych, wcale nie koniecznie jako komentarz do spraw kontroli biletowych. Bardzo przeszkadzającym staje się także (naszym zdaniem stosowny) wygląd i gabaryty kontrolerów. Podróże kolejami miejskimi w innych krajach, szczególnie w miastach Niemiec, Francji i Hiszpanii nie dają przykładów aby kontrole prowadziły urocze, drobne hostessy. Prędzej spotkamy tam nie budzące szczególnej sympatii patrole uzbrojone lub z psami, zdecydowane działania w przypadku nawet drobnych naruszeń przepisów i bardzo wysokie kary za jazdę bez biletu. Niestety do niezwykle rzadkich należą sytuacje, gdzie nie potwierdzone zarzuty przyjęte przez prasę „na słowo” są prostowane zgodnie z naszymi wyjaśnieniami i stanem faktycznym.